Wie zelf een boek gaat schrijven, zal de volgende situatie herkennen. Hij of zij kijkt een beetje beteuterd naar het nog lege scherm en voelt erg veel weerstand om te gaan schrijven. Brian Tracy, een trainer in persoonlijke ontwikkeling van wie ik een groot bewonderaar ben, heeft het recept: eet een kikker.
Tracy lanceerde het concept enkele jaren geleden als onderdeel van een ijzersterk coachingsprogramma, waarbij cursisten leerden hoe ze timemanagement effectief konden toepassen en voor eens en voor altijd konden afrekenen met de uitsteldraak. Het sleutelwoord om je taken af te krijgen is zelfdiscipline, oftewel – zoals Tracy het noemt – het vermogen om te doen wat je moet doen, of je het nu leuk vindt of niet. Hele volksstammen, onder wie ook beginnende en ervaren schrijvers, gaan hier de fout in. Ze hikken tegen een taak aan en doen niets. Of ze gaan ‘druk zitten doen’ met andere minder belangrijke activiteiten. Om eerlijk te zijn is deze vorm van vermijdingsgedrag ook mijn strategie. Maar ik weet intussen ook dat ik ook na kleine, makkelijke taken toch ‘die kikker’ moet opeten.
Kikker-theorie
Even een korte uitleg voor wie mij niet helemaal kan volgen. Tracy vergelijkt het voltooien van die meest waardevolle en/of belangrijke taak met het eten van een kikker. Alleen de gedachte alleen al kan ervoor zorgen dat je blokkeert. De coach raadt eenieder daarom aan om de mouwen op te stropen en in actie te komen. Dus: opeten die groene engerd. En als het er twee zijn, pak dan eerst de lelijkste. Ernaar kijken, zo is een andere spelregel van Tracy, heeft weinig zin. Actie is het devies!
Zelfsabotage: vermijdingsgedrag
Ik heb de theorie inmiddels omgetoverd tot succesgewoonte. En ik kan daarom beamen dat het heel fijn is om eerst die k$&^%t-klus te doen en daarna de andere taken. Je voelt je een gelukkig mens en de rest is alleen maar makkelijker die dag. Afgelopen weekend nog ondervond ik dat aan den lijve. Ik zat behoorlijk aan te hikken tegen het behalen van een deadline voor twee tijdschriftartikelen. En ik viel terug in een oude gewoonte. Ik ging een beetje lanterfanten, omdat ik dacht: er is nog tijd genoeg. Hiermee verloor ik ongeveer een paar uur. Totdat ik als door een mug gestoken ineens doorhad dat ik mezelf zat te saboteren. Meteen smeedde ik een plan om het anders te doen. En met succes; binnen enkele uren had ik beide kikkers met huid en haar opgevreten.
Resultaten en voordelen
Nog even de resultaten en de voordelen van de eet een kikker-theorie van Tracy op een rijtje:
- Je voelt je sterker, gelukkiger en krijgt meer zelfvertrouwen
- Je creëert een gigantisch geloof in jezelf: je kunt alles aan!
- Je ontwikkelt een routine om effectief en productief te werken
Extra tips om productief te werken
In een video die ik laatst van Brian Tracy bekeek gaf hij vijf timemanagement tips weg, die ik graag met je deel. Ik hoop dat het je helpt om productiever aan je boek te werken.
- Maak een lijst. Doe dit elke dag. Een minuut voorbereiding scheelt tien minuten in de uitvoering (zo leerde ik ooit van Tonny Loorbach, de rechterhand van Eelco de Boer).
- Stel je prioriteiten. Tracy adviseert om de 80-20-regel te hanteren. Oftewel kijk welke 20% inspanning tot 80% resultaat leiden. Concentreer je niet op de mini-taken die nauwelijks belangrijk of urgent zijn.
- Geef de taken nummers. De belangrijkste taak noem je 1, de iets minder belangrijke taak 2, etcetera. Welke kikkers ga jij opeten?
- Werk met deadlines. Dat verhoogt je productie. Tracy adviseert je zelfs om de deadline met je klanten of vrienden te communiceren. Dat is een ‘extra stok achter de deur’
- Bedenk bij elke taak: wat zijn de gevolgen? Als het nalaten van die taak echt impact heeft, betekent dat je jouw kikker gevonden hebt. Gebeurt er eigenlijk vrij weinig als je de taak niet uitvoert, dan kun je die taak beter schrappen!
Ik wens je een productieve dag. Laat even weten of je iets met de tips van Tracy kunt. En wie weet, heb je nog leuke aanvullingen.
Vrolijke schrijfgroeten,
Ron de Joode
{ 3 trackbacks }
{ 16 comments… read them below or add one }
De kikker eten is een van de belangrijkste momenten van de dag
Hai Eelco,
Ja, volledig mee eens!
Groet, Ron
Hi Ron,
Herkenbaar onderwerp ‘uitstelgedrag’. Je er bewust van zijn en toch die kikker als eerste opeten zorgt inderdaad voor rust de rest van de dag. Elke keer weer een uitdaging!
Groeten,
Yvonne
Uitstelgedrag is echt het ergste wat er is. Ik kan er echt niet tegen als iemand uitstelgedrag vertoont. Weet je wat nog veel erger is? Ik doe het zelf net zo hard.
Ik doe niet anders dan uitstellen. Dank Ron voor je tips. Ik ga ze toepassen.
Groet,
Esther Molenaar
Hoi Ron,
Helemaal eens met je blog. Ik eet ook al een tijdje eerst de kikker(s) en dat bevalt goed. De overige taken voor de dag staan vervolgens op een “wish-list” in plaats van een “to-do-list”. Dat is deels gekunsteld, maar het voelt toch anders: dit wil ik vandaag doen in plaats van dit moet ik vandaag doen!
Groet,
Linda Krijns
Hey Linda,
Wat een goed idee, zo’n Wish-list… dat voelt al minder als een verplichting. Want bij dingen die ik MOET doen gaan mijn haren rechtovereind staan (…)
Dank je wel voor de waardevolle aanvulling op mijn blogartikel. Succes met alles wat je doet en eet smakelijk (met die kikkers haha)
Groet terug,
Ron
Dag Esther,
Ik ben net een boek aan het lezen over ‘de schaduwkant van de mens’. Dat gaat erover dat je je vooral ergert aan die eigenschappen die je zelf ook hebt, maar eigenlijk angstvallig wilt verstoppen.
Het goede nieuws is, volgens de schrijfster Debbie Ford, dat hierin ook je kracht schuilt. Enfin, als ik het boek uit heb, zal ik er uitgebreider aandacht aan besteden.
En wat betreft uitstelgedrag… kunnen we elkaar de hand schudden. Ook ik kon het nooit hebben als anderen zaken vooruitschoven… terwijl ik precies hetzelfde deed. Bizar, hè?
Dank voor je reactie. En succes met het schrijven!
Vrolijke schrijfgroeten,
Ron
Hi Yvon,
Ja dat heb ik inmiddels ook ervaren. Als je een of twee kikkers opeet aan het begin van je dag, kom je makkelijker in de flow. Toptip van die Tracy
Succes!
Ron
Hi Ron,
Ga zo door met goede tips en adviezen. Ik zal je blog aanbevelen.
Groet,
Leo Verkoelen
Ha die Ron,
Toeval bestaat niet! Ik heb al je mails bewaard in een speciaal mapje en ben er nog niet aan te gekomen. Dit is de eerste die ik eerst maar eens lees voor ik hem opberg. En wat lees ik….juist ja….UITSTELGEDRAG!!! Ha ha…en wat die kikker betreft, ik heb een hele mooie verzilverder KING-FROG in mijn kast staan. Ik heb dat juist gedaan omdat ik deze zomer in het klooster naast de lotusvijver stond en niet kon slapen van al die kikkers. Ik kwam toen een gedicht tegen die Thich Nath Hahn heeft geschreven. Ik heb het in het Duits en wil dat graag met jullie delen.
Die erste Frucht der Praxis ist das Erlangen der Froschlosigkeit.
Wenn man eine Froschdame mitten auf ein Teller setzt
so springt sie nach wenigen Sekunden wieder herunter.
Du hast so viele Pläne.
Da gibt es etwas, was du unbedingt werden willst.
Deshalb willst du immer einen Sprung machen,
einen Sprung vorwärts.
Es ist schwierig, den Frosch in der Mitte des Tellers festzuhalten.
Du und ich, wir haben beiden Buddhanatur in uns.
Das macht Mut.
Aber du und ich, wir haben auch beiden Froschnatur in uns.
Deshalb heisst das erste Ziel de Praxis…
FROSCHLOSIGKEIT
Nou, je hebt me gemotiveerd hoor. Ik heb nu nóg een symbool voor de kikker in mijn huis. Als ik het NU nog vergeet….
Hee Leo,
Leuk dat je even voorbijkomt op mijn blog. Lange tijd niet gesproken. Hoe gaat het met je? Ik hoop van goed.
Ik spreek je vast snel weer. Enne… dank je wel voor het aanbevelen van mijn blog.
Groeten,
Ron
Hallo Bianca,
Allereerst mijn complimenten voor je website. Alhoewel ik als single waarschijnlijk voorlopig nog niet in het huwelijksbootje zal stappen, ben ik toch even nieuwsgierig geworden. En het is origineel en leuk bedacht om eerst een ja-woord te moeten geven voordat ik op jouw site kan kijken.
Verder wil ik je bedanken voor je bijdrage met het Duitse gedicht. Grappig hoe jouw kikker door mijn blogpost WEER een nieuwe betekenis heeft gekregen. Ik hoop dat je verder komt met al jouw plannen, waaronder – ik neem aan – ook het schrijven van een boek.
Wat voor boek wil je gaan schrijven? Heb je vragen? Laat het me gerust weten: post hier op mijn blog maar een bericht op de desbetreffende pagina.
Voor nu heel veel schrijfplezier en succes met je bedrijf!
Hartelijke groeten,
Ron
Ha Ron,
Dank voor je goeie tips, ze sluiten precies aan bij waar ik nu mee bezig ben. Zal vast geen toeval zijn;-). Ik herken het uitstelgedrag als geen ander. Wil (of eigenlijk moet ik het van mezelf) al een hele tijd nu eindelijk eens aan mijn scriptie beginnen, maar steeds opnieuw slaag ik er weer in om mezelf daarvan af te houden. Schrijfangst, onderzoeksangst, probleemstellingsangst, het komt allemaal bij me langs.
Eindelijk heb ik vandaag een eerste start gemaakt. Ik heb het aanvraagformulier voor mijn scriptie begeleider gemaild. Klein kikkertje, maar toch!
Wat mij persoonlijk heel goed helpt, is andere mensen tips geven hoe ze in actie kunnen komen en vooral ook kunnen blijven. Omdat ik er zeer aan hecht geloofwaardig over te komen, pas ik eerst zelf al mijn tips toe. Dan weet ik ook dat ze werken. Net als met het eten van de kikker. Je weet pas dat je er heel veel mee opschiet als je het eerst zelf in je leven hebt geïntegreerd.
Succes!
hartelijke groet,
Veron
Hallo Veron,
Dank je wel voor het delen van jouw ervaringen. En goed dat je kikkers aan het eten bent, ook al is het maar een kleine
Ik herken wat je schrijft. Als je anderen helpt kan dat voor jou een extra stimulans zijn. Er zit echter ook een valkuil in: dat je zo opgaat in wat anderen nodig hebben, dat je jezelf vergeet. Die fout heb ik ooit gemaakt, dus dat doe ik nu (meestal, want niets menselijks is mij vreemds) niet meer. Het is overigens wel goed dat je pas adviezen aan anderen geeft als je zelf weet of ze effectief zijn.
Ik heb het zelf een aantal keren meegemaakt dat ik naar een seminar ging, waarbij de persoon – achteraf gezien – helemaal niet toepaste wat hij vertelde. Dat voelt bij mij toch een beetje alsof iemand je iets op de spreekwoordelijke mouw speldt. Reden waarom ik straks in mijn seminars geen tips geef over onderwerpen waarmee ik geen ervaring heb.
Wat dat betreft, onderschrijf ik je laatste alinea van je comment volledig!
Nogmaals dank voor je reactie en succes met de schrijverij.
Als ik nog iets voor je kan betekenen, laat het me weten!
Hartelijke groet terug,
Ron
Een enorme weerstand heb ik ervaren. De verhalen vanuit mijn hart op papier ( het virtuele scherm ) schrijven.
De stagnatie die bij mij naar boven is gekomen, ja heel herkenbaar: schrijfangst, research en doe ik het wel goed? De woorden liggen op het puntje van mijn tong en wanneer komt het er nu eindelijk eens uit?
Om met deze kennis ( angst ) op die manier te kijken, dat ook dit
” Succes ” is, ga ik er weer heel anders mee om.
Blijven doorgaan in het schrijfproces.
Na coaching, tijd, investering, geweldige steun van Ron, voelt hij met je mee en laat hij zien welke talenten je in je mars hebt! Niet denken: ” Doen ”, ik weet het, het is makkelijker gezegd dan gedaan. Ga ervoor!
Vraag altijd hulp. Wat ik merkte was dat ik mezelf tegenkom als ik iets niet bespreek met Ron ”.
Je hebt niet de ander ermee, maar jezelf!
Warme groet,
Chantal
Wauw Chantal,
Dat heb je heel mooi verwoord. Het geeft precies weer hoe ik het proces dat jij momenteel doormaakt ervaar.
En… je geeft hier advies waar eenieder zijn of haar voordeel mee kan doen. Een vastloper? Altijd hulp vragen!
Dank je wel voor deze waardevolle reactie.
Warme groet,
Ron