Kerstmis krijgt in 2011 andere betekenis: mijn hart is geraakt en ik ervaar geluk en dankbaarheid…

De tijd waarin je samen bent met je dierbaren, de tijd waarin je samen gaat eten en drinken en weer een moment waarop je bedolven wordt onder de cadeaus. Decennia lang had Kerstmis voor mij deze betekenis. Na enkele nare ervaringen in de liefde of gezondheidsissues in de familie vervaagde het ‘fijne gevoel’ en verdween zelfs. Voor mij geen kerstboom, kerststerren en sfeerverlichting. Wel samenzijn, wat soms voelde als een ‘verplicht nummer’. Vandaag… was het heel anders. Ik ben dankbaar. Bijzonder dankbaar. Lees hier maar waarom…

Als klein jochie van een jaar of acht vond ik Kerstmis altijd fantastisch. December was altijd al alsof je met een dikke portemonnee de snoepwinkel binnenstapte en alles kocht wat je maar wilde. Eerst bracht een kindervriend uit Spanje een mand vol cadeaus en – terwijl je sommige nieuwe aanwinsten nog nauwelijks uit de verpakking had – een paar weken later was het weer feest: Kerstmis. Een mooi samenzijn met de familie – al dacht je daarover nog nauwelijks na (het was immers ‘normaal’) – en opnieuw pakjes uitpakken, maar dan nu bij de kerstboom.

Eten, drinken en cadeautjes

Jarenlang, zelfs tot en met de tijd dat ik mijn eerste baan kreeg bij het plaatselijk huis-aan-huisblad, heb ik Kerstmis geassocieerd met cadeautjes krijgen en geven (met een eigen loon is het stoer om zelf ook even als kerstman te spelen) en lekker eten. Decennia lang genoot ik met volle teugen van wat wij als kerstritueel hadden geintroduceerd. De kerstboom zetten, geschenken, eten, drinken en nog meer eten. En toen ik mijn eerste vriendin kreeg, bleek ook haar familie deze betekenis aan Kerstmis te geven. Want ook hier consumeerden we de nodige liters bier, vele kilo’s vlees (kalkoen, konijn, kip, noem maar op) of we lieten ons uitgebreid trakteren op de duurste gerechten van het Chinees restaurant. Wat ik nauwelijks doorhad, is dat de echte gedachte van Kerstmis op de achtergrond geraakte. En na enkele zeer vervelende incidenten vervaagde de boel helemaal. Net als in het grijsgedraaide liedje van Wham! verloor ik ooit mijn hart aan een geliefde, die – naar later bleek – met haar gedachten bij haar ex zat (toen we intiem begonnen te zoenen).  Of al eerder toen ik ‘de vrouw van mijn dromen’ veroverd dacht te hebben, maar ik in plaats van een Don Juan een Don Quichotte bleek te zijn die tegen windmolens vocht. Onze verhouding dreef op medelijden, compassie en vriendschap. Je kent het misschien wel: zo’n relatie, waarbij je – ongewild – in de rol van therapeut geduwd wordt. Het overkwam me toen. Althans, dat dacht ik. Inmiddels weet ik, dat ik het zelf zo gestuurd heb. Hoe dan ook, om kort te gaan: mijn vermeende prinses versierde mijn huis, de kerstboom – in mijn vorige woning had ik sommige jaren zelfs een boom van bijna 2 meter ! – en maakte het gezellig. Achteraf gezien compensatiegedrag, omdat zij van binnen leegte ervaarde, pijn had en niet kon delen. Nu pas weet ik wat André Hazes’ gevoel geweest moet zijn toen hij over ‘Eenzame Kerst’ zong. Jaarlijks etterde dat rotgevoel bij mij door, vooral als ik mezelf – gewapend met tissues – me op de bank plantte om op 24 december de kersteditie van ‘All You Need Is Love’ te bekijken. Ontroering en emotie, maar ook een extreme vorm van jaloezie maakte zich van mij meester. Frustratie. Zij wel, maar ik niet. En sinds de laatste jaren was het zelfs zo erg geworden dat ik geen boom meer zet. En de kerstster – die warme, liefdevolle herinneringen oproept aan wijlen mijn oma – liet ik ook in de doos.

Gezondheidsissues

En als het Cupido niet was, die mijn hart met giftige pijlen doorboorde, speelde het issue gezondheid bij mijn dierbaren wel een hoofdrol als spelbreker. Neem bijvoorbeeld het moment, waarop mijn vader op de intensive care van het Academisch Ziekenhuis in Amsterdam (AMC) belandde na een intensieve hartoperatie. Angst, stress en spanning bleken niet bepaald de pijlers voor een gelukkig kerstfeest. Of verleden jaar, toen Mams nog volop aan het strijden was tegen haar ziekte: eierstokkanker. Ze verbleef toen tijdelijk in een verzorgingstehuis om aan te sterken. Het afgelopen jaar kreeg ze te horen dat de ziekte – die ze zo goed onder controle had –  was teruggekeerd. En dus zit ze weer in ‘de molen’. Woensdag krijgt ze opnieuw een chemokuur. Je ziet: ook dit jaar zou Kerstmis een treurig verhaal kunnen zijn. Zou… want ik doe het dit jaar honderd procent anders!

Mijn hart is geraakt!

Enkele weken geleden heb ik me uitgedost als kerstman en een filmpje opgenomen (dat zie je elders op dit blog). Ook heb ik – genietend van een heerlijk wijntje – met een dierbare vriendin Kerstmis gevierd, al voordat het moment suprème er was. Het was gezellig en ik voelde dat mijn hart geraakt werd. Voor het eerst sinds tijden! Ook de kerstfilms zoals Santa Claus en – vanavond – A Christmas Carol droegen bij aan het echte kerstgevoel. En niet te vergeten het samenzijn van vandaag. Met Paps en Mams, mijn zus Jolanda en mijn nichtjes Joëlle en Chiara, mijn oogappeltjes. Ouderwets deden we leuke spelletjes, zoals Pim Pam Pet, lettertje prikken en kwartetten. De fraaie kerstboom deed erg zijn best om de sfeer goed te krijgen en te houden – en dat lukte. Zelfs onwillige darmen - ik kreeg buikpijn en diarree – konden geen roet in het eten gooien vandaag. De dag die al zo mooi begon met een mooi kerstcadeau in de inbox van mijn e-mail. En ik kan je nu al laten weten… mijn Kerst kan dit jaar echt niet stuk. Het was zo fijn om samen te zijn met de mensen van wie ik houd. Van die gedachte was ik – toen we gezellig aan het gourmetten waren – was ik me heel erg bewust. Een geluksmomentje. Eentje… zoals ik jaren geleden ooit ervaarde. En nu dus weer terug. Iets waarvoor ik, zoals je je kunt voorstellen, God, het Universum, mezelf of wie hiertoe ook aan bijgedragen heeft, dankbaar ben. Merry X-mas oftewel : Vrolijk kerstfeest aan jullie allen. Geniet met volle teugen, wees lief voor jezelf en de ander. En maak er een mooie tijd van.

Ron

P.S. O ja, die droomprinses… die heb ik voor volgend jaar Kerstmis ook al gereserveerd en ik ben ervan overtuigd dat ook dat gaat goedkomen!