Zoals trouwe bezoekers van mijn weblog vast wel gemerkt hebben, is het aantal artikelen de laatste weken erg beknopt geweest. Enkelen van jullie stuurden mij hierover een mail; zij vroegen zich af of ik misschien op vakantie was. Ik heb geantwoord dat dat niet zo was. Ik kon het wegens privéomstandigheden echter even niet opbrengen om artikelen te schrijven, laat staan video’s op te nemen. Nu er meer vragen hierover rijzen, wil ik graag een toelichting geven. Tevens leg ik je NU uit wat mijn WAAROM (mijn dringende reden) is voor mijn eigen boek.
Ik heb enkele onstuimige weken achter de rug. Zo moest ik een paar weken geleden plotseling afscheid nemen van een dierbare vriendin, Petra. Zij stierf op 35-jarige leeftijd aan kanker. Het heeft meer met me gedaan dan ik aanvankelijk verwachtte. Ik heb haar wake en haar begrafenis bijgewoond. En hoewel ik haar slechts een paar keer in mijn leven had ontmoet (ik heb onder meer een intensieve jaartraining met haar gedaan), voelde ik me op beide dagen toch behoorlijk verdrietig. Terwijl ik nog bezig was om deze klap te verwerken, kreeg ik niet veel later – nu bijna vier weken geleden – een nieuwe tegenslag in mijn privéleven te incasseren…
Eierstokkanker
Bij mijn moeder, nog maar 68 jaar jong, is eierstokkanker geconstateerd. Het is op dit moment nog niet te zeggen in welk stadium dat verkeert. Mams ligt in het Spaarne Ziekenhuis in Hoofddorp; ze heeft inmiddels haar eerste chemotherapie gehad. Dat is vooral voor haar, maar zeker ook voor ons – mijn vader, mijn zus, mijn twee nichtjes van 5 en 7 jaar en ik – behoorlijk heftig. Ik wil in dit artikel niet al te veel de diepte ingaan. Ik heb toestemming gevraagd aan Mams om iets te publiceren over haar ziekte. Wij bidden met zijn allen tot God en vragen Hem dat het goed komt en dat zij geneest.
Wonderen… ze bestaan!
Ik geloof in wonderen. En ik heb onlangs nog in een documentaire gezien dat het sturen van positieve gedachten, licht, kracht en energie – al of niet middels een gebed of meditatie een goede uitwerking kan hebben. Er waren beelden te zien van Chinezen die met energie (Chi Kong) erin slaagden om een tumor te laten verkleinen. Tevens kwam er een arts, een Vietnamveteraan, aan het woord. Hij vertelde over een soldaat bij wie ten tijde van de Vietnam-oorlog longkanker was geconstateerd. De man had in beide longen een tumor. Er was geen behandeling mogelijk; de man zou binnen enkele dagen overlijden. Echter… twee jaar nadat de arts hem sprak, bleek de soldaat nog in leven te zijn. Hij had zelfs geen tumoren meer… Toen de arts hem vroeg hoe dat kon, antwoordde de soldaat: “Wij hebben gebeden.” Daarom… ik geloof dus echt in wonderen!
Mijn dringende WAAROM om een boek te schrijven
Jij kan ons helpen! Als je religieus bent, wil ik je vragen om te bidden voor mijn moeder en vragen of zij mag genezen. Ben je niet gelovig, maar sta je er wel voor open om energie te sturen, dan is dat natuurlijk ook fijn. Ik wil mijn Mams nog niet kwijt. Zij is – net als mijn vader – een grote inspirator bij alles wat ik doe in mijn leven. Zij begrijpt misschien niet veel van computers en internet, maar ze weet dat ik een online business aan het opzetten ben. En ze weet ook dat ik een boek wil schrijven. Dat boek – mijn eerste echte eigen boek – wil ik graag aan haar opdragen. Ooit leerde ik in een training van Nisandeh Neta iets over de “compelling why”, oftewel de dringende reden waarom je iets doet. Dat heb ik nooit goed begrepen. Tot enkele weken geleden. Toen hoorde ik dit vreselijke nieuws. Het maakte me bewust van het feit dat ik zaken op de lange baan schuif. Nog steeds uitstel. Reden temeer om daarin verandering te brengen en mijn plannen echt uit te voeren. NU. Met meer energie, doorzettingsvermogen en wilskracht dan ooit. Het boek moet klaar. Liefst zo snel mogelijk. En ik heb geen zin om te treuzelen of me te laten weerhouden door angsten of onzekerheden. Ik heb de knoop doorgehakt: ik ga schrijven.
Je begrijpt misschien nu iets beter waarom het even stil was op dit weblog, iets wat overigens niet zo snel meer zal gebeuren. Integendeel! Ik blijf waardevolle artikelen en video’s publiceren. Dat is een belofte. Net zozeer als dat ik mijn boek ga publiceren. Ik weet nog niet hoe, maar wel WAAROM. Want ik zet door… Het is zoals Petra ooit verwoordde: doe het niet ooit, maar doe het NU. Niet van dat benauwde…
Behoefte om te reageren?
Voel je behoefte om te reageren? Doe dat dan gerust. Ik sta open voor suggesties van mensen die weten hoe je moet omgaan met deze ziekte. Sommigen van jullie hebben mij al een mail gestuurd met boeken over kanker, anderen verwezen mij naar enkele interessante websites. Laat als je dat wilt een reactie achter. Uiteraard krijg je ook een bericht van me terug. En voor de mensen die willen bidden en/of energie gaan sturen: alvast bedankt, natuurlijk ook namens mijn moeder (aan wie ik dit artikel eerst heb laten lezen, voordat ik het live zette).
O ja.. en wie haar een kaartje wil sturen, kan dit doen via: Mevrouw G. de Joode, p/a Spaarne Ziekenhuis, Spaarnepoort 1, 2134 TM in Hoofddorp (3e etage, kamer 11).
Een inspiratierijke groet,
Ron
{ 1 trackback }
{ 5 comments… read them below or add one }
Dag Ron,
Jammer dat je nu in zo’n moeilijke periode zit. Ik wens jou en je familie heel veel sterkte toe. Begin dit jaar heb ik een soortgelijke periode meegemaakt en kan nu zeggen, dat je er weer uit kunt komen. Sterkte!
Hallo Ron,
Allereerst wens ik je heel veel sterkte met de ziekte van je moeder. Ja natuurlijk stuur ik jullie energie toe, ik hoop dat dit een beetje mag helpen! Soms zou ik wel willen kunnen toveren….voor de mensen die het nodig hebben.
Over je blog, wat heb je een mooie schrijfwijze! Afgelopen februari is mijn 1e boekje uitgebracht (zie mijn website), dus ik weet maar al te goed dat schrijven niet ‘zomaar’ iets schrijven is! Maar wel heerlijk om te doen. Jammer dat ik je nu pas ‘vind’, want in mijn schrijfperiode had ik graag om je advies gevraagd. Maar wie weet, wie weet komt er weleens nog een 2e boekje!
Ik ga je blog bij mijn favorieten zetten en als je wil kan ik je ook linken op mijn site
Ik wens je heel veel sterkte, blijf de hoop houden en samen met de liefde voor elkaar krijgen jullie de kracht om dit te doorstaan.
Lieve groet,
Gerdie
@Hans: dank je wel voor je bericht. Ik weet ook dat we er weer uit zullen komen, maar het is af en toe behoorlijk zwaar. Reden ook waarom ik (te) lang niets van me heb laten horen op dit blog. Maar… zoals beloofd… dat gaat veranderen! Ik heb de draad inmiddels weer opgepakt. Komt goed dus!
Vrolijke schrijfgroet, Ron
@Gerdie: jouw woorden hebben mij geraakt. Ik vind het erg bijzonder dat iemand die ik totaal niet ken mij op deze manier een hart onder de riem steekt.
Dank je wel voor je medeleven en je warme woorden. Ik ben ervan overtuigd dat je vast en zeker nog een tweede boek gaat schrijven. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan
In dat geval wil ik je graag (verder) helpen. Ik ben sowieso van plan om meer interactief contact tot stand te brengen. Daarover meer op dit blog.
En voor wat betreft Mams: ze is een taaie en met de steun van haar liefdevolle gezin (we zijn heel close als directe familie) slaat ze zich er wel doorheen. Dat heb ik maandag, toen ze voor het eerst naar het Anthoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis moest voor onderzoek, zelf kunnen zien.
Blijf schrijven! Maak er een mooie dag van!
Warme groet,
Ron
Lieve Ron,
Ik kreeg van jou zo’n mooie e-mail vandaag. Na alle reacties die ik heb gehad, was dit een positieve druppel die bij mij emoties los maakte, waarvan ik dacht dat die er niet waren. Dank je wel!
Nu lees ik jou verhaal van de afgelopen weken en kan het haast niet geloven dat je in zo’n moeilijke tijd toch nog aan een ander denkt. Ik moet degene zijn die nu aan jou denkt en positieve energie stuurt naar je moeder en alle mensen om haar heen die haar liefhebben.
Ik weet niet hoe jij of je moeder moet omgaan met deze ziekte. Ik hoop dat de boeken en de websites je helpen inzicht te krijgen. Ik wens dat je moeder samen met jou en je familie de kracht vindt om te vechten.
Heel veel sterkte! In gedachten sla ik mijn armen om je heen.